بسم الله الرحمن الرحیم
خدای خوبی ها ، خدای بی همتا، خدای مهربانم
زبان این بنده نالایقت که شاید نتوان حتی بنده خواندش، برای شکر در مقابل درگاهت الکن است اما با تمام این ها جز در کویت جایی ندارم .این روزها که ملایک نوای این الرجبیون سر می دهند جا مانده ام .
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از خطبه هاى آن حضرت است
اعتکاف یعنی مقیم شدن در محل ٍ نماز. و اگر اوج نماز در سجده است، اعتکاف یعنی اقامت در محل سجده. مگر این نقطۀ نورانی حیات بشر چه عظمتی دارد که تمام عمر ما باید صرف فهمیدن آن شود؟ اعتکاف یعنی تلاشی برای درک سجده. برای درک هر چیزی باید به محل آن رفت تا بتوان آن را از نزدیک مشاهده کرد. مسجد یعنی محل سجده.
کتاب «شکوه امر خدا»، اثر علیرضا پناهیان
اعتکاف؛ یعنی نباید نوک زد! باید وقت گذاشت!
اعتکاف یعنی وقت گذاشتن برای کشف رابطه با خدا . نباید نوک زد! باید وقت گذاشت. اعتکاف به همین دلیل ویژه است. انسان سه روز «وقت» میگذارد، سه روز دنبال صاحب خانه میگردد و زمزمهاش این است که ای خدایی که نمیبینمت، نمییابمت، نمیچشمت! تو کجا هستی؟! چگونه با من ارتباط برقرار خواهی کرد؟! کِی وجود تو را بیشتر لمس خواهم کرد؟! کِی حضور تو را بیشتر حس خواهم کرد؟! کِی میفهمم تو چگونه هستی؟!
کتاب نگاهی به رابطۀ عبدومولا ، اثر علیرضا پناهیان
اعتکاف دورۀ فشردۀ تمرین آداب مراوده با مؤمنان است: در رفاقت دلپاک باشیم و در سلام پیشدستی کنیم. نرنجیم و نرنجانیم. از کسی مقابل صورتش تعریف و تمجید نکنیم و از کسی پشت سرش غیبت ننماییم. تحمل کنیم و خود را تحمیل نسازیم. بوی بد دهان روزهدار را به یاد داشته باشیم که یکی از زمینههای حرف نزدن با بغلدستی است. قبل از ورود به مسجد استحمام کرده باشیم و بعد از آن به پیراسته بودن اهتمام ورزیم.
از گریهها و مویههای دیگران مشمئز نشویم و از خندهها و سربههواییهای اطرافیان ملول نشویم.
کتاب «شکوه امر خدا؛ به ضمیمۀ یادداشتی برای معتکفین»، اثر علیرضا پناهیان
دیروزبه یاد گذشته افتاده بودم و خاطرات زمان خوابگاه رو مرور میکردم ، تازه وارد وادی طلبگی شده بودیم و راه طولانی در پیش داشتیم. بعضی وقتا با بچه ها مینشستیم و درباره موضوعات مختلف صحبت می کردیم یکی از شیرین ترین بحث هامون درباره عشق الهی بود و با همون اطلاعات اندکمون به نتایج خیلی قشنگی رسیدیم. امروز مطلبی درباره همین موضوع دیدم که فکر میکنم مفید باشه.
حاج اقا پناهیان« آدم اول از وجود خدا آگاه می شود،
بعد با صفای باطن به خدا ایمان می آورد،
بعد با تلاوت قرآن با او آشنا می شود،
بعد با عمل به دستوراتش به او کمی نزدیک می شود،
بعد با مناجات و دعا با خدا انس می گیرد،
بعد با تواضع و محبت به دوستان خدا و خدمت به آن ها نزد خدا محبوب می شود ،
بعد عاشق خدا می شود.»
گاهی وقت ها احساس می کنی دیگه هوا برای نفس کشیدن کافی نیست دلت میخواد یه خلوتی پیدا کنی و در جوار حضرت دوست تا میتونی نفس بکشی و درد دل کنی و اعتکاف این فرصت بزرگ است.
حجت الاسلام پناهیان درباره اعتکاف سخنرانی مفصلی دارند که انشاالله اینجا قرار خواهم داد اما مقدمه این بحث از زبان ایشان:
« وقتی همه دین را فراموش میکنند تو در اوج در یاد خدا باش.وقتی همه دنیاپرستی میکنند تو در اوج خدا پرستی کن. وقتی همه بی دینی را به نمایش میگذارند تو دینداری خودت را به نمایش بگذار. »
برای استفاده بیشتر رجوع کنید به http://bayanmanavi.ir/post/2135
پیوند: http://bayanmanavi.ir
مهمترین هدف در فضای مجازی چیست؟
هدف تمام امتحانات الهی سنجش میزان عزم و ایمان انسانها در مواجهۀ عقلانی با «هوای نفس و تمایلات بیارزش» است، که موجب رشد انسانها و تعالی روحی آنها میشود. اینبار نیز فضای مجازی با همۀ مختصات تازهاش، چیزی نیست جز زمینۀ جدیدی برای سنجش قدرت روحی انسان و انجام تکالیف انسانی و دینی. باید ببینیم چگونه از عهدۀ آنها برخواهیم آمد؟
هر چقدر معرفتت به امام بالا باشد، تو هم بزرگ می شوی! امام های کوچک (!) برای افراد کوچک است. اهل سنت از بزرگ کردن پیامبر صلوات الله علیه و اله هم ابا دارند و گاه حاضرند تا دیگران را بر او ترجیح دهند!
آدم ها به اندازه «علی» شان بزرگ اند. سلمان بزرگتر است ، چون علی او بزرگ است.
۱۳/۱۰/۱۳۸۸ استاد سید مجتبی حسینی